Postępowanie o zatwierdzenie układu

Postępowanie o zatwierdzenie układu, to pierwsze z czterech postępowań restrukturyzacyjnych, które wejdą do polskiego systemu prawnego na mocy Prawa Restrukturyzacyjnego począwszy od 1 stycznia 2016 roku. Postępowanie to będzie przewidziane dla tych zadłużonych przedsiębiorców, których suma spornych wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem nie przekracza 15 % sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem. Zaletą tego postępowania będzie ograniczenie do minimum roli sądu, gdyż to sam dłużnik, przy udziale nadzorcy układu, będzie zbierał głosy wierzycieli. Sąd w tym postępowaniu  wyda jedynie postanowienie w przedmiocie zatwierdzenia układu, przy czym będzie musiał to zrobić już w terminie dwóch tygodniu od dnia złożenia wniosku w tym przedmiocie. 

Umowa z nadzorcą układu

Aby móc skorzystać z postępowania o zatwierdzenie układu dłużnik będzie zobligowany do zawarcia umowy o sprawowanie nadzoru nad przebiegiem postępowania z osobą fizyczną posiadającą licencję doradcy restrukturyzacyjnego – nadzorcą układu. Umowa będzie mogła mieć dowolny charakter. W umowie dłużnik będzie mógł również w swobodnie ustalić wynagrodzenie nadzorcy – w pozostałych postępowaniach restrukturyzacyjnych wynagrodzenie nadzorcy sądowego czy zarządcy będzie, co do zasady, wynikało z przepisów ustawy.

Zawarcie umowy pozwoli dłużnikowi na podjęcie kolejnych czynności w postępowaniu. Po rozpoczęciu pełnienia swojej funkcji przez nadzorcę, dłużnik będzie mógł ustalić dzień układowy, który powinien przypadać nie wcześniej niż trzy miesiące i nie później niż dzień przed dniem złożenia wniosku o zatwierdzenie układu.

Głosowanie za przyjęciem układu

W postępowaniu o zatwierdzenie układu będzie obowiązywała autonomiczna regulacja dotycząca głosowania nad układem. Przede wszystkim jedynie w tym postępowaniu dłużnik będzie samodzielnie zbierał głosu, a głos wierzyciela będzie miał 3 – miesięczną „datę ważności”.

Poza tym, tylko w tym postępowaniu układ zostanie przyjęty jeżeli za jego przyjęciem wypowie się większość wierzycieli uprawnionych do głosowania nad układem, mających łącznie co najmniej 2/3 sumy wierzytelności uprawniających do głosowania. Ustawa przewiduje również możliwość głosowania w grupach wierzycieli obejmujących poszczególne kategorie interesów. W takim przypadku układ zostanie przyjęty, jeżeli w każdej grupie głosować za układem będzie większość wierzycieli z danej grupy, którzy będą jednocześnie posiadać co najmniej 2/3 sumy wierzytelności przysługujących uprawnionym do głosowania wierzycielom z danej grupy.

Nie zawsze jednak nieuzyskanie wymaganej większość będzie skutkowało odrzuceniem układu. Ustawodawca przewidział możliwość przyjęcia układu mimo nieuzyskania wymaganej większości w niektórych z grup, jeżeli wierzyciele mający łącznie 2/3 sumy wierzytelności przydających wierzycielom uprawnionym do głosowania opowiedzieli się za układem, a reszta wierzycieli zostanie zaspokojona w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego.

Zatwierdzenie układu

Przyjęcie układu stwierdzać będzie nadzorca układu, którego zadaniem będzie także przygotowanie sprawozdania stanowiącego jeden z elementów wniosku o zatwierdzenie układu. Dłużnik z kolei, oprócz przygotowania takiego wniosku i jego złożenia, będzie obowiązany do jego obwieszczenia nowo utworzonym Centralnym Rejestrze Restrukturyzacji i Upadłości.

Sąd wyda postanowienie zatwierdzające układ w ciągu dwóch tygodni od dnia złożenia wniosku o zatwierdzenie układu. Przed zatwierdzeniem układu sąd będzie musiał jednak sprawdzić czy nie występują przesłanki uzasadniające zatwierdzenie układu, o których mowa w art. 165 ust. 1 – 3 Prawa Restrukturyzacyjnego, a przede wszystkim zbadać czy układ nie narusza prawa i ocenić czy układ będzie wykonywany. Jeżeli sąd dojdzie do wniosku, że zachodzą takie przesłanki, odmówi jego zatwierdzenia postanowieniem, na które będzie przysługiwało zażalenie.

Układ jak każdy inny

Warto zauważyć, że układ zawarty w postępowaniu o zatwierdzenie układu w porównaniu do układów zawieranych w pozostałych postępowaniach restrukturyzacyjnych w zasadzie nie będzie różnił się w zakresie skutków, które zostały określone w art. 166 – 172 Prawa Restrukturyzacyjnego. Istotną różnicą będzie jednak możliwość samodzielnego ustalenia przez dłużnika dnia układowego, z którym to dniem ustawa wiąże takie skutki jak z otwarciem postępowania restrukturyzacyjnego, które w pozostałych postępowaniach następuje wraz z wydaniem przez sąd postanowienia o otwarciu postępowania.

 Prawidłowe ustalenie dnia układowego będzie najprawdopodobniej w dużej mierze decydować o powodzeniu restrukturyzacji. Wierzytelności bowiem powstałe po dniu układowym nie będą objęte układem. Ponadto, według stanu z dnia układowego określa się uprawnienie wierzycieli do głosowania nad układem oraz skutki zawartego układu.

Dłużnik będzie miał zatem możliwość pewnej manipulacji przy określaniu, których wierzycieli objąć układem, a zarazem którzy będą ostatecznie mogli głosować nad jego przyjęciem. Dla zapewnienia powodzenia restrukturyzacji, powinien on więc ocenić, z którymi wierzycielami będzie się najłatwiej porozumieć, a z którymi porozumienie nie będzie możliwe i ustalić tak dzień układowy, aby zapewnić sobie wymagana do przyjęcia układu większość głosów.

Należy jednak podkreślić, co zostało już wcześniej wspomniane, że ustalenie dnia układowego nie będzie całkowicie dowolne. Zgodnie z art. 211 ust. 2 Prawa Restrukturyzacyjnego powinien on przypadać nie wcześniej niż trzy miesiące i nie później niż dzień przed dniem złożeniem wniosku o zatwierdzenie układu.

 Do góry